ادوارد ساموئل بهر (7 مه 1926 در پاریس – 27 مه 2007 در پاریس) یک خبرنگار خارجی و روزنامه‌نگار جنگی بود که بیشتر به خاطر سال‌ها کارش برای نیوزویک شناخته می‌شود.

گزارش های خبری در مورد مرگ او او را با نویسنده غذا به همین نام اشتباه گرفت.

پدر و مادر او اصالتاً روسی-یهودی بودند و او تحصیلات دوزبانه خود را در مدرسه لیسه جانسون-دو-سایلی و سنت پل لندن گذراند. او پس از ترک تحصیل در ارتش هند بریتانیا نام نویسی کرد و در خدمت In اطلاعات در مرز شمال غربی از سال 1944 تا 1948 و در سن 22 سالگی به سرگرد بازیگری در تفنگ های سلطنتی گرهوال رسید. سپس در کالج Magdalene در کمبریج مدرک تاریخ گرفت.

از بهر همسرش کریستین به یادگار مانده است.

اوایل کار او به عنوان خبرنگار با رویترز در لندن و پاریس بود. او سپس از سال 1954 تا 1956 با ژان مونه مسئول مطبوعاتی در انجمن زغال سنگ و فولاد اروپا در لوکزامبورگ شد.در اواخر دهه 1950 و اوایل دهه 1960 اغلب نبردهای کنگو، جنگ داخلی در لبنان و همچنین درگیری های مرزی هند و چین در سال 1962 را پوشش می داد. او در مورد ناآرامی ها در اولستر، جنگ در آنگولا و حمله مراکش به غرب آفریقا در ایفنی نوشت.

بهر اغلب در الجزایر بود و در سال 1958 مسئله الجزایر را منتشر کرد. این کتاب دارای فضیلتی بود که توسط یک فرانسوی نوشته شده بود.با درک و همدردی با مواضع فرانسوی‌ها و الجزایری‌ها به زبان خارجی صحبت می‌کنیم. زمانی نوشته شده بود که جنگ به پایان نرسیده بود و به یک قرن یا بیشتر برمی‌گشت، ارزیابی منصفانه‌ای از مشکلی تلقی می‌شد که بسیاری از فرانسوی‌ها تصور می‌کردند که هیچ خارجی نمی‌تواند آن را درک کند. گفته می شود این کتاب در وزارت امور خارجه ایالات متحده اجباری خوانده می شود.

بازگشت به هند برای مجله تایمه، بهر به عنوان رئیس دفتر در دهلی نو خدمت کرد، به هند و چین سفر کرد، سپس به عنوان خبرنگار دوره گرد به مجله آمریکایی که تیراژ انبوه منتشر شد، شنبه ایونینگ پست نقل مکان کرد. در سال 1965 به نیوزویک، مجله خبری هفتگی متعلق به شرکت واشنگتن پست رفت.

بهر که از هنگ کنگ به عنوان رئیس دفتر آسیا فعالیت می کرد، در مورد انقلاب فرهنگی چین نوشت، مصاحبه ای با مائو تسه تونگ انجام داد و از ویتنام گزارش داد. سال 1968 معلوم شد که یکهولناک برای بهر: او در سایگون در طول حمله تت، در پاریس برای شورش های دانشجویی و در پراگ زمانی که روس ها آن را اشغال کردند.

بهر به تدریج از حرفه گزارشگری جنگ به نوشتن کتاب و ساخت مستندهای تلویزیونی از جمله برنامه های برنده جوایز هند، ایرلند و خانواده کندی روی آورد. یک محصول قابل توجه «راه آمریکایی مرگ» بود، نگاه بهر به صنعت متعهد آمریکا.

بعداً یک سند آمدورود برای BBC1 در مورد امپراتور هیروهیتو، و سلسله سرخ سه قسمتی برای BBC2 در مورد قتل در میدان تیان آنمن و تحولات چین کمونیستی که منجر به قتل عام شد. ...

منبع: مقاله «ادوارد بهر (روزنامه‌نگار)» از ویکی‌پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA 3.0.