خط داستانی
تصویری استعاری از کشورهای پساشوروی. فضای مصنوعی اتحاد جماهیر شوروی که پایهگذاری ایدئولوژی بود، فروریخته است اما بجای آن آزادیِ دموکراسی تنها واژههای خامِ مفهوم باقی است. فیلم در ساختمانی بزرگِ ایستگاه راهآهن اتفاق میافتد که شبیه آکواریومی است و جمعیتهای گمشده در آن با هرج و مرج و بیکِشت مواجهاند. ترس و سوء تفاهم کشورشان با بیمعنایی و بیاحساسیِ بوروکراسی جایگزین شده است. مهاجران به دنبال ترک وطن و یافتن خانهای تازهاند اما قطارهایی که از ایستگاه آنها عبور میکند آرام نمیگیرند. مردمی از همهٔ اقشار را میبینیم: زوجی عاشق، گروهی موسیقیدان، کشیشی، دزد، بانکی با کیف پول پر از پول، مدلهایی که بر روی سکوی نمایش میگذرند، خانوادههای ناراضی، دزدها و فاحشهها. همه به نظر میرسد گرفتارند و نمیتوانند بیرون بروند.
