آخرین از دا-دا-ر

در مجموعه‌ای آزاد از بندهای کاباره‌ای، استفن منشینگ و هانز-اکاردت وینزل، شاعر و نویسنده‌های شرق آلمان و دلقک، به زندگی آلمان شرقی در روزهای پایانی و آمدن دوران تازه پس از فروریزش دیوار برلین می‌پردازند. دلقکان که اجازه دارند از زندان بیرون آیند تا برای مردم بخوانند، با این حال کشور به شورش فرومی‌ریزد، زندان به غارت می‌رود و مردم دلقکان را از میدان به در می‌کنند. آخرین از دا-دا-ر نخستین فیلمی بود که گروهی تولید هنری ساخت که سال‌ها در ساختار استودیو فیلم‌سازی دوی سی‌ای ایفای مستقل می‌خواستند. دا-دا-ر بازی با واژه‌ای است برای اشاره به جنبش دَدای بی‌احترامی در دهه ۱۹۲۰ و همچنین نشان اختصاری دی.دی.آر را در بر می‌گیرد.