خط داستانی
پس از پایان جمهوری دموکراتیک آلمان، کتککاری، تهدید و شکار بخشی از زندگی روزمره بود. در سالهای پس از وحدت اوایل دهه ۱۹۹۰، نفرت، نژادپرستی و خشونت علیه خارجیها و هواداران ایدئولوژی چپ در آلمان شرقی شعلهور شد. بیشتر درگیران جوانان بودند. در بسیاری از شهرها و شهرکها، خیابانها و میدانها به صحنه راستی تعلق داشت که در رفاقتهای نئونازی سازمان یافته بودند. ژکتهای بمبافکن، چکمههای رزمی و سلام نازی به بقیه مرعوبشده نشان میداد که کجا هستند. چوب بیسبال یک سلاح محبوب بود. شورش، حمله به خانههای پناهجویان، زد و خوردهای دستهجمعی و شکار کسانی که متفاوت به نظر میرسیدند یا فکر میکردند وجود داشت. زیاد طول نکشید که اولین کشتهها را باید سوگواری میکردند. اکثریت جمعیت آلمان شرقی چشم خود را بر این اعمال بستند یا حتی کارها را تحسین کردند. نشانه بدی برای تحول سیاسی سالهای بعد. در شش بخش فیلم، یک تیم نویسنده با نگاهی به آن زمان در قالب مصاحبه با شاهدان عینی بازتاب میدهند.
