خط داستانی
در این نمایش یک تجربهٔ شبانهٔ بیزمان وجود دارد؛ جایی که نور و سایه با هم میرقصند و داستانی اسرارآمیز از انتظار، خاطره و رویا به تصویر کشیده میشود. تماشاگر درون واژهها و تصاویر پنهان شده در پسِ سایهها گم میشود و با هر روشناییِ ناگهانی، قطعهای از سرگذشتِ انسانِ تنها و گمشده در شب را میبیند. شبِ نمایش، با موسیقیِ کنترلشده و صدایِ فضاهای نامحسوس، به کالبدِ خیال راه مییابد و فضایِ شهری یا کویر را در قلمروِ وهم تبدیل میکند. این اثر با استفاده از نورهای سرد و گرم، بازتابِ دلِ سادهدل و پر از سؤالِ بشری را به تصویر میکشد و در پایان با لبخندی مبهم، پایانِ بیپایانِ انتظار را به یاد میآورد.